قطعهٔ شمارهٔ ۱۳۴

هوش مصنوعی: ما از خیال و توهم هستیم و در واقعیت وجودی نداریم؛ مانند حباب‌هایی که فقط ظاهر دارند و وجودشان به دریا بستگی دارد.

هوش مصنوعی: هر چیزی که می‌بینی و هر کسی که می‌شناسی، هم در ظاهر و هم در باطن، همگی در حال نوشیدن از جامی هستند.

هوش مصنوعی: به یک شاهد که در هزار لباس متفاوت پوشیده شده، نگاهی بینداز و با چشمی هوشیار و بافهم به او توجه کن.

هوش مصنوعی: اگر پارچۀ تو پر از شراب نیست، و تو به دنبال شراب هستی، از ما بخواه و بگیر.

هوش مصنوعی: امروز لحظه‌ای خوش را تجربه می‌کنیم و از نگرانی‌های گذشته و آینده آزاد هستیم.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که اگر کسی بخواهد مانند رند مستی به نعمت الهی دست پیدا کند، باید خود را در این مقام ببیند. اما در واقع، اگر کسی ادعا کند که در حال حاضر چنین حالتی وجود دارد، باید آن را به نمایش بگذارد. به عبارتی دیگر، تنها گفتن کافی نیست و باید نشانه‌هایی از آن حال را پیدا کرد.