غزل شمارهٔ ۵۷۴

هوش مصنوعی: هرکس که با چشم روشنایی او را ببیند، هر چیزی که ببیند، زیبا و نیکو خواهد بود.

هوش مصنوعی: کسی که در کنار ما نشسته، در دریا به همان صورت که ما می‌بینیم، او نیز می‌بیند و به هر سو نگاه می‌کند.

هوش مصنوعی: چشم ما که همیشه به دیدن دیگری عادت دارد، وقتی به غیر از آنچه که می‌شناسد نگاه می‌کند، دیگر هیچ چیز را نمی‌بیند.

هوش مصنوعی: هر کسی که به آینه نگاه کند، جان و محبوبش را در آن می‌بیند.

هوش مصنوعی: چشم تیزبین سید ما فقط یک چیز را می‌بیند؛ چگونه ممکن است دو چیز را ببیند؟