غزل شمارهٔ ۵۱۹

هوش مصنوعی: هر زمانی که عشق جدیدی به وجود می‌آید، هر لحظه، جان و روحی جدید به سراغ ما می‌آید.

هوش مصنوعی: وقتی کسی به جمع عارفان و آگاهی‌بانان وارد می‌شود، در دل و وجود او تحولی عظیم و شگفت‌انگیز رخ می‌دهد.

هوش مصنوعی: زمانی که آفتاب مهر او طلوع کند، جان و دل انسان چنان محو و ناپیدا می‌شوند که همچون ذره‌ای در فضا ناپدید می‌گردند.

هوش مصنوعی: اگر پرده‌ای که جلوی دید ماست کنار برود، چشم نابینای ما قادر به دیدن می‌شود.

هوش مصنوعی: در عشق او غرق شو، چرا که اگر به او اطمینان کنی، حتی یک قطره هم می‌تواند به دریا تبدیل شود.

هوش مصنوعی: دستش را به کمر او گذاشته و با او بازی می‌کند، چون عشق او آن‌قدر جذاب است که انسان را از خود بی‌خود می‌کند.

هوش مصنوعی: وقتی سید ما سخن می‌گوید، گویی از نعمت‌های الهی صحبت می‌کند.