غزل شمارهٔ ۵۱۲

هوش مصنوعی: عقل خردمند همیشه به فکر و تدبیر آینده است و ذهن او هر لحظه مشغول موضوعات مختلفی می‌شود، در حالی که آرزوهای خوب و مثبت همواره در ذهنش نقش می‌بندد.

هوش مصنوعی: وقتی به مهمانی ما می‌آید، به شدت شگفت‌زده می‌شود و سریعاً می‌گریزد، به گونه‌ای که بدون نتیجه و ناقص از آنجا خارج می‌شود.

هوش مصنوعی: عشق شاداب و سرمست است و با عارفان و رندان هم‌نشینی می‌کند. به سوی خوشی‌ها می‌رود و در عمق خوشی‌های بیشتر غوطه‌ور می‌شود.

هوش مصنوعی: خورشید زیبایی او ماه را با مهربانی لمس کرده و با دل روشنی که دارد، به هر جایی که می‌رود، نیکی و زیبایی را به همراه می‌آورد.

هوش مصنوعی: هر کس که در مسیر الهی قدم برمی‌دارد، طبیعی است که در کنار ما و با ما به سوی راهنمایان الهی حرکت می‌کند.

هوش مصنوعی: ما در میان دریای وسیع و پرعمق زندگی، قایقی را رها کرده‌ایم که بادبانش را به اهتزاز درآورده و کشتی‌امان به آرامی در لنگرگاه قرار می‌گیرد.

هوش مصنوعی: نعمت الله، رهبر شیرازیان، با عشق و محبت به سمت الله اکبر می‌زند.