غزل شمارهٔ ۴۹۴

چشم ما روشن به نور او بود

این چنین چشمی خوش و نیکو بود

آینه با او نشسته روبرو

روشنی آئینه را زان رو بود

گر تو می گوئی که این رشته دو تو است

تو غلط گفتی که آن یک تو بود

قطره و دریا به نزد ما یکی است

دو نماید در نظر نی دو بود

هر که او را یافت آن را یافته

همچو ما دایم به جست و جو بود

جود او بخشید عالم را وجود

بی وجود او وجودی چو بود

نعمت الله مظهر اسمای اوست

اسم او ذات و صفات او بود

چشم ما روشن به نور او بود

این چنین چشمی خوش و نیکو بود

هوش مصنوعی: چشم ما به وسیله نور او روشن است، و در نتیجه این چشم زیبا و دلنشین شده است.

آینه با او نشسته روبرو

روشنی آئینه را زان رو بود

هوش مصنوعی: آینه به خاطر حضور او روشن و درخشان است، زیرا او در برابر آینه نشسته است.

گر تو می گوئی که این رشته دو تو است

تو غلط گفتی که آن یک تو بود

هوش مصنوعی: اگر تو می‌گویی که این ارتباط بین ما دو نفر است، اشتباه می‌کنی چون این ارتباط فقط به تو مربوط می‌شود.

قطره و دریا به نزد ما یکی است

دو نماید در نظر نی دو بود

هوش مصنوعی: قطره و دریا از نظر ما یکی هستند. در واقع، تنها در ظاهر تفاوت دارند و در حقیقت تفاوتی میان آنها وجود ندارد.

هر که او را یافت آن را یافته

همچو ما دایم به جست و جو بود

هوش مصنوعی: هر کسی که به حقیقت و هدف واقعی دست پیدا کند، مانند ما همیشه در حال جستجو و تلاش برای دست یابی به آن است.

جود او بخشید عالم را وجود

بی وجود او وجودی چو بود

هوش مصنوعی: بخشش او به جهان، باعث شده است که همه چیز وجود داشته باشد؛ در حالی که بدون او، هیچ چیزی وجود نداشت.

نعمت الله مظهر اسمای اوست

اسم او ذات و صفات او بود

هوش مصنوعی: نعمت‌های الهی تجلی نام‌ها و صفات خداوند هستند و خود خداوند شامل ذات و ویژگی‌های مختلفی است.