غزل شمارهٔ ۴۰۵

هوش مصنوعی: در نگاه اهل علم، مانند جامی پر از شراب است. اما جام من که پر از می باشد، بدون خدمت و حضور ساقی، چه معنایی دارد؟

هوش مصنوعی: چشم ما به روشنایی او روشن شده و هر چیزی که در نظر ما می‌آید، همان اوست.

هوش مصنوعی: جهانی از بخشش او پر شده و وجودش بدون وجود است. جز خدا هیچ چیز نیست و همه چیز در او محو می‌شود.

هوش مصنوعی: صدای نی به گوش ما می‌رسد و دیگران می‌گویند که این صدا متعلق به آن نی است.

هوش مصنوعی: آب حیات معرفت را بنوش تا بفهمی که دل زنده از آن سرچشمه می‌گیرد.

هوش مصنوعی: این شعر به ما می‌گوید که به‌جای تمرکز بر نوشیدنی‌ها و چیزهای مادی، باید به دنبال ارزش‌های والا و اهداف بلندمدت باشیم. به عبارتی، بهتر است به دنبال کمال و تعالی روحی باشیم تا صرفاً لذت‌های زودگذر.

هوش مصنوعی: او مانند آفتاب است و سایه‌اش همیشه در کنار اوست، هر جا که می‌رود، سایه‌اش نیز در دنبالش خواهد بود.