غزل شمارهٔ ۳۲۵

هوش مصنوعی: چشم ما به خاطر زیبایی او روشن و پرنور است، مانند روشنایی خورشید و ماه که به زیبایی یوسف و پیراهنش می‌ماند.

هوش مصنوعی: من نور نخست را روح بزرگ می‌نامم، زیرا او جان است و جهان همچون بدن اوست.

هوش مصنوعی: مجلس او جایی پر از شادمانی و خوشی بود و هر جرعه‌ای از نوشیدنی‌اش، مانند شیر لطیف و خوشمزه است که روح را تازه می‌کند.

هوش مصنوعی: عشق در صحبت کردن درباره احساساتش چیزی برای گفتن دارد، اما عقل در بیان این معانی ناتوان و کم‌زبان است.

هوش مصنوعی: عاشق هرگز از درد و رنج نمی‌گریزد، زیرا او مانند بلبل است که همیشه در آرزوی گلستان و زیبایی‌ها به سر می‌برد.

هوش مصنوعی: بهشت هرگز به چشمان ما نخواهد آمد، زیرا ما در میخانه‌مان جا و مکانی داریم که برای‌ ما همچون بهشت است.

هوش مصنوعی: به شدت به دنبال نعمت‌های الهی بودم و تلاش می‌کردم، اما وقتی متوجه شدم که این نعمت‌ها همیشه در کنار من هستند، احساس آرامش کردم.