غزل شمارهٔ ۲۹۴

هوش مصنوعی: دل و جانم را به خاطر معشوق فدای او کرده‌ام و هر آنچه که دارم، برای اوست.

هوش مصنوعی: دل وقتی از عشق و عشق‌بازی سخن می‌گوید، مانند غلامان و خدمتگزاران محبوب است که تنها به خاطر محبت او زندگی می‌کنند.

هوش مصنوعی: هیچکس از خدا بیگانه نیست، همانطور که هر عارفی می‌تواند به عمق درک عشق و معرفت الهی دست یابد.

هوش مصنوعی: دل در تنهایی خود، تنها مکان حضرت حق است و هیچ کس دیگری نمی‌تواند جای جانان را بگیرد.

هوش مصنوعی: اگر کسی درگیر مصیبت و درد باشد، وقتی که ناله می‌کند، من راحتی خود را در آرزوی معشوق و محبوب می‌بینم.

هوش مصنوعی: هر کسی که عاشق معشوقش باشد، دل و جانش را به راحتی به باد می‌دهد و بی‌پروا هزینه می‌کند.

هوش مصنوعی: نعمت خداوندی که جان من برای او فدای می‌شود، جان گیتی را به جانان می‌نمایاند.