غزل شمارهٔ ۲۳۹

هوش مصنوعی: روشنی چهره‌اش مانند آفتاب است و سایه‌اش مانند نور ماه می‌درخشد.

هوش مصنوعی: موهای او به قدری زیباست که دل من را به تابی دیگر واداشته است و حسادت می‌کند به زیبایی آن.

هوش مصنوعی: به او گفتم که تو جان و دل من هستی و او پاسخ داد که بله، اما این یک پاسخ متفاوت است.

هوش مصنوعی: من در خواب خوش خیال او را می‌سازم، اما این خواب، خواب دیگری را به همراه دارد.

هوش مصنوعی: نوشیدن جرعه‌ای از شراب ما را تجربه کن تا بفهمی که این شراب، نوعی دیگر است.

هوش مصنوعی: تو که می‌گویی دیگر حجاب و پوششی برای من وجود ندارد، باید بدانی که این "نداشتن" هم خودش نوعی حجاب و مانع است.

هوش مصنوعی: جامی که ما داریم پر از آب است و در آن حبابی وجود دارد. اما جام دیگری که از آن صحبت می‌کنیم، آب و حباب‌های متفاوتی دارد.

هوش مصنوعی: سید ما تا زمانی که بنده عشق اوست، در این دنیا به مقام و روحانی بالاتری دست می‌یابد.