غزل شمارهٔ ۲۱۷

هوش مصنوعی: اگر دامن معشوق را بگیری، خوشبختی تو را در بر می‌گیرد؛ اما اگر آن را نگیری، ممکن است به ناامیدی گرفتار شوی.

هوش مصنوعی: ما افرادی سرخوش و شیدا هستیم و نگاه پر از جذبه‌اش باعث شد که ما از عهد و پیمان خود بگذریم.

هوش مصنوعی: چشم ما بسته است، ولی خیال او در ذهن ما روشن است و به راحتی در دل ما جای دارد.

هوش مصنوعی: پرنده‌ای که از ما دور شده بود، دوباره به نزد ما بازگشته و به ما تعلق دارد.

هوش مصنوعی: کسی که به حق و حقیقت می‌پردازد و از خودپرستی دور شده است، شخصیتی کامل و والا دارد.

هوش مصنوعی: عاقلانی که به فکر وجود و عدم هستند، در تناقضات زندگی غرق شده‌اند، اما عشق‌ورزان از این مسائل بی‌خبر و بی‌دغدغه هستند.

هوش مصنوعی: در خانه‌ی می‌فروشان، دیگر مانند سید نعمت الله، که هم رندی است و هم مستی را در بر ندارد، جستجو نکن.