غزل شمارهٔ ۱۹۰

هوش مصنوعی: پادشاهی در واقع نوعی خدمت به خداوند است. بنابراین، اگر به خدا خدمت کنیم، در حقیقت برتر از هر مقام و دنیای فانی هستیم، حتی اگر ظاهراً در زندگی اجتماعی ما مقام‌هایی مانند گدا نیز وجود داشته باشد.

هوش مصنوعی: از دنیای مادی بگذر و به دنبال خدا باش، چون هر چیزی جز او زود گذر و بی‌ارزش است.

هوش مصنوعی: هر کسی که به در خانه‌اش می‌آید و به خلوتی نیاز دارد، دیگر نیاز نیست به خانقاه و محل عبادت برود؛ هر دو مکان یکی است و او در آنجا می‌تواند آرامش پیدا کند.

هوش مصنوعی: دردی که از دل می‌آید، درمانش نیز همان درد است و این درد دل از هزار دارو شیرین‌تر و بهتر است.

هوش مصنوعی: آفتاب و ماه هستند و به آن‌ها می‌گویند. به آن‌ها نگاه کن که روشنی چشمان ما هستند.

هوش مصنوعی: در میخانه، ساقی که در حال مستی است، خدمتگزار سید ما و فقرای جامعه است.

هوش مصنوعی: دیگران با علم و عمل خود به نعمت‌های الهی دست می‌یابند، اما خود این نعمت‌ها تنها در سایه‌ی حمایت خداوند است.