غزل شمارهٔ ۱۷۱

هوش مصنوعی: چشمان ما تجلی نور پروردگار هستند، دیدگانی که می‌توانند تو را ببینند تا بتوانند تو را نشان دهند.

هوش مصنوعی: بنگر به ویژگی‌های جام می تا ببینی چگونه ما با آن مست می‌شویم.

هوش مصنوعی: اگر وارد این دریا شوی، مانند ما روشنایی و روشنی را به تو نشان می‌دهد.

هوش مصنوعی: چشمم را از دیدن نور چهره‌اش باز نکن، تا بتوانم زیبایی بزرگش را ببینم.

هوش مصنوعی: اگر در گوشه‌ای از نابودی ساکن شوی، در نهایت گنجِ جاودانگی را به تو نشان خواهد داد.

هوش مصنوعی: تو در میان عاشقان می‌درخشی و خودت را نشان می‌دهی، اما آن یک حقیقت کجاست که تو را آنجا ببینیم؟

هوش مصنوعی: نعمت خداوند مانند نوری است که چهره او می‌تواند هر آنچه را که بخواهی به تو نشان دهد.