غزل شمارهٔ ۱۵

هوش مصنوعی: بسیاری از مردم در مشکلات و سختی‌ها دست و پا می‌زنند، ولی تنها کسانی که واقعاً به دنبال حقیقت و دانش هستند، ارزش و اهمیت آنچه را که ما ارائه می‌دهیم، درک می‌کنند.

هوش مصنوعی: وقتی که آفتاب طلوع می‌کند، حقایق روشن و واضح می‌شوند. در این حالت، انسان‌های زاهد و پرهیزکار، به خوبی متوجه می‌شوند که از چه نقطه‌ای آمده‌اند و کسانی چون ما، از کجا شروع کرده‌ایم.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که روز و شب در حال خیال‌پردازی هستیم و فکر می‌کنیم که همواره در کنار خدا هستیم و به خداوند وابسته‌ایم.

هوش مصنوعی: ما را به میخانه حکم و اجازه داده‌اند، اگرچه در درد و رنج گرفتار هستیم.

هوش مصنوعی: رابطه ما با پیامبر بزرگ‌تر از هر دردی است که نیاز به درمان داشته باشد.

هوش مصنوعی: اگر به میخانه‌های عارفان بروی و در آنجا بمانی، می‌توانی لذت و شادی سرمستی ما را پیدا کنی.

هوش مصنوعی: در درگاه سید بزرگی، به موقعیتی رسیدیم که در آن، محبت و نعمت او در مورد ما نمایان بود.