غزل شمارهٔ ۱۴۵

هوش مصنوعی: هر قطره‌ای که به دریا می‌پیوندد، در حقیقت خود را به عظمت دریا می‌زند و تبدیل به دریا می‌شود. وقتی چیزی به ما ملحق می‌شود، همانند خود ما می‌شود و به بزرگ‌ترین حالت خود دست می‌یابد.

هوش مصنوعی: هر روح پاکی که به خداوند متصل شود، همیشه زنده و جاودانه خواهد بود.

هوش مصنوعی: شاید وقتی که کسی به دوستی نزدیک می‌شود، تمایل‌های خودش و دیگران از یاد برود.

هوش مصنوعی: در این دنیا و آن دنیا، فقط یک چیز وجود دارد و آن یک چیز با هیچ چیز دیگری ارتباط ندارد.

هوش مصنوعی: کسی که با اصل و ریشه‌ی خود ارتباط و پیوند دارد، نمی‌تواند از آن جدا شود.

هوش مصنوعی: در دو دنیا، هر کسی که با صداقت و نزدیکی به اولیا و بزرگان ارتباط برقرار کند، به مقام و منزلت والایی دست پیدا خواهد کرد.

هوش مصنوعی: محفل عشق برپاست و عاشقان در حال شیدایی هستند. اگر ذوق و شوقی داری، به ما بپیوند.

هوش مصنوعی: به مهربانی ساقی توجه کن که چگونه به ما جام شراب را می‌دهد و ما را به یکدیگر نزدیک‌تر می‌کند.

هوش مصنوعی: نعمت‌الله، گنجی از ثروت پادشاهی را به گونه‌ای خرج می‌کند که هر گدا نیز از آن بهره‌مند می‌شود.