غزل شمارهٔ ۱۴۲۸

هوش مصنوعی: زیبایی او در آینه نمایان شده و هر کسی که او را دیده، مانند ما مجنون و دلبسته شده است.

هوش مصنوعی: چشم ما به خاطر زیبایی او روشن و نورانی شده است و به همین دلیل، بینایی ما اینقدر قوی و واضح شده است.

هوش مصنوعی: کسی که خود را در عمق دریا غرق کرده، می‌تواند عمیقاً و به درستی ما را ببیند؛ مانند ما که در وضعیت خود غرق شده‌ایم.

هوش مصنوعی: شمع عشقش آتشی در دل ما برافروخته و ما را سوزانده است، او می‌داند که چگونه به آتش در آمده‌ایم.

هوش مصنوعی: دل ما در کنار او به آرامش و خوشی می‌رسد و گویی که در بهشت قرار داریم.

هوش مصنوعی: با فاصله‌ای کمتر از دو قوس، پرده‌ها کنار رفته و کسی که به رازهای او آگاه است، به او نزدیک‌تر شده است.

هوش مصنوعی: نعمت‌های الهی در کلام آشکار شده و از این رو، مشکلات جهان حل و فصل شده‌اند.