غزل شمارهٔ ۱۴۲۰

هوش مصنوعی: شاهدی از عالم غیب بدون هیچ نقصی آمده است و این شادی خالص و بی عیب نیز از آن عالم به ما رسیده است.

هوش مصنوعی: در باغ، جوانه‌ی گل با شوق و عشق به چهره‌ی معشوق، لباسی پاره و بدون دامن و جیب به تن کرده است.

هوش مصنوعی: آن مفاهیم نو و تازه‌ای که او دارد، از نوعی دیگر است؛ زیرا این سخن خداوند بدون شک و تردید بر او نازل شده است.

هوش مصنوعی: نوعروس فکر، به تصویر کشیدن یک شاهد دلربا و جذاب است. این تصویر به قدری دلنشین است که نیازی به مشاهده واقعی آن نیست و گویی این شاهد از دنیای پنهان به وجود آمده است.

هوش مصنوعی: در جوانی، نعمت‌الله بر دانش و آگاهی مسلط بود، و حالا مثل پروانه‌ای که با ریزش نزولی آمده، به این زمان بازگشته است.