غزل شمارهٔ ۱۴۱۳

هوش مصنوعی: تصور او در چشمانم حک می‌شود به شکلی که همانا این نقش‌ها و این چشم‌ها به هم پیوند دارند.

هوش مصنوعی: چشم‌های ما به روشنی او روشن شده است، توجه کن که در این چشم، به چشمان ما نگاه کن.

هوش مصنوعی: به دقت توجه کن که خداوند با رحمت‌هایش چقدر زیبایی‌های لطیفی را خلق کرده است.

هوش مصنوعی: در این زمان که ماه به اوج خود رسیده، جهانی حکیمانه به زیبایی آن گواهی می‌دهد.

هوش مصنوعی: ملک با چهره‌ای زیبا و بی‌نظیر خود، به خوبی نمودار ظاهری است، در حالی که ملک با سیرت و باطن نیکو، به اخلاق و ویژگی‌های پسندیده‌اش شناخته می‌شود.

هوش مصنوعی: ساقی به کسانی که مست و شاداب هستند، می‌نوشاند و ما هم به لطف او به حال و هوای خوشی رسیده‌ایم.

هوش مصنوعی: در این دنیا، چه کسی می‌تواند به رهایی کامل دست یابد و از تمامی محدودیت‌ها و اسارت‌ها آزاد باشد، جز فردی که به مقام والایی دست یافته و از وابستگی‌های دنیوی فاصله گرفته است؟