غزل شمارهٔ ۱۴۰۶

هوش مصنوعی: چشمی که نور چهره او را ببیند، هر چیزی را که ببیند، تنها زیبایی و نیکی را مشاهده می‌کند.

هوش مصنوعی: زلف و روی او چنان به هم آمیخته است که تقابل کفر و ایمان در میان آن‌ها به وضوح دیده می‌شود.

هوش مصنوعی: چشم ما مانند دریایی پر از احساسات است و در نظر ما، آب در حال حرکت و جابجایی است.

هوش مصنوعی: چشم ما هر چیزی را به طور جداگانه می‌بیند، هر چند که شخصی که نابینا است فقط با یک چشم می‌تواند ببیند.

هوش مصنوعی: چشمی در آینه نگاهی کرد و در مقابلش جان و محبوبش را دید.

هوش مصنوعی: چند بار می‌گویی که من نمی‌بینم، در حالی که آفتاب کاملاً واضح و روشن است و من چشمی دارم که آن را ببیند.

هوش مصنوعی: خداوند نعمت‌هایش را از طریق خودش به ما می‌رساند، و نور او به ما اجازه می‌دهد تا وجودش را درک کنیم.