شمارهٔ ۸۹

هوش مصنوعی: به یاد دهان تو، مثل غنچه‌ای که در دلش دلتنگی دارد، به دنبال دلیلی هستم برای گفتگو با آن لب‌های گل‌گونت.

هوش مصنوعی: اگر از بحث‌ها و گفت‌وگوهای مدارس پرده‌برداری نشود، از درون خود، قصه‌ی آتش و سوزش را بشنو که از رشته‌ی چنگ برمی‌آید.

هوش مصنوعی: وقتی به من می‌رسد که به کعبه و صفای آن برسم، متوجه می‌شوم که برای رسیدن به آن هدف، باید از سختی‌ها و دردها عبور کنم، چرا که مسیر پرچالش و طولانی است.

هوش مصنوعی: چگونه می‌تواند کسی که درگیر احساسات عمیق است، از این وضعیت دشوار که دلش را مانند ماهی به تنگنا انداخته است، رهایی یابد، در حالی که عشق تو مثل نهنگی بزرگ در پیشش قرار دارد؟