شمارهٔ ۴۷

هوش مصنوعی: دلم را شب گذشته آن گل نرگس زیبا و شگفت‌انگیز برد. اگر حمایتم نکنی، دیگر از دست می‌روم.

هوش مصنوعی: چه خوب است که دل من و چشم تو هر دو به یکدیگر توجه کرده‌اند، در حالی که من دیوانه‌وار و تو مست هستی.

هوش مصنوعی: نمی‌دانم که آیا لب‌های تو وجود دارند یا نه و نمی‌دانم که آیا فاصله‌ام از تو هست یا نیست.

هوش مصنوعی: تو کسی هستی که بدون زبان می‌گویی و تویی آن که بدون میانجی کار را پیغام می‌کنی.

هوش مصنوعی: جانم بنده‌ای است آزاد که به خاطر تو در بند تو افتاده است و از خود رهایی یافته است.

هوش مصنوعی: دل‌هایی که از محبت کسی بریده‌اند، دیگر به کسی نمی‌پیوندند.

هوش مصنوعی: کسی که از کنار خانه تو درخواست کمک کرد، او را به مقام سلطانی رساندند، اما او نخواست در آنجا بماند.