شمارهٔ ۴۴۰

هوش مصنوعی: عشق را به چیزی سطحی و غیر واقعی نپندار. اگر واقعا عاشق هستی، از خودت ناز و تمایز نشان نده.

هوش مصنوعی: در جایی که عشق وجود دارد، با کسانی که به خداوند نزدیک هستند، نگرد و تنها کسی که پاکیزه نیست، نماز نخوان.

هوش مصنوعی: به کار دوستی که داری مشغول هستی، دستانت را به خودت نگیر و پاهایت را به سمت قبله دراز نکن.

هوش مصنوعی: اگر چهره‌ای همچون آن داری، به کعبه نگاه نکن و لباس مقدس نپوش، همچنین نماز نخوان.

هوش مصنوعی: اگر قلب تو به رازهای توحید نرسیده و درک نکرده است، به سفر کعبه و حجاز نرو.

هوش مصنوعی: مردگان را با پارچه‌های زیبا نپوشان، زیرا تنها کفن برای آن‌ها مناسب است.

هوش مصنوعی: وجود تو در جایگاه بالایی است، پس خودت را کوچک نکن و به خودت کمتری نسبت نده.

هوش مصنوعی: راز در دل انسان مانند دانه‌ای است که در پنبه پنهان شده و باید آن را محفوظ نگه داشت. همانطور که حلاج (که به کشف و افشای اسرار معروف بود) در باره رازها بی‌پروا نبود، نباید ما نیز رازهای خود را فاش کنیم.

هوش مصنوعی: اگر بویی از لبانت به مشامم برسد، مانند غنچه‌ای در آغاز شکفتن، لبخند نزن.

هوش مصنوعی: چشمانت را باز کن تا زیبایی دوست را ببینی، و وقتی آن را دیدی دیگر به دنبال چیز دیگری نرو.

هوش مصنوعی: تا جایی که می‌توانی، مانند سیف فرغانی، عشق را به مجاز متهم نکن.