شمارهٔ ۴۱۱

هوش مصنوعی: دوستی که ما به او تعلق داریم، در گروه عاشقان او قرار دارد.

هوش مصنوعی: این سرنوشت را ببین که همه انسان‌ها به نوعی در اختیار آن هستند و ما نیز جزو آن‌ها هستیم.

هوش مصنوعی: این نعمت را در نظر بگیر که از دو جهان آزاد هستیم، در حالی که مانند بندگان او زندگی می‌کنیم.

هوش مصنوعی: اگر همه ما در عشق مرده‌ایم، یا اگر زنده‌ایم، باید تمام وجودمان برای او باشد.

هوش مصنوعی: او به مانند باغی است که در آن بلبلان عشق می‌خوانند و ما همچون بلبلانی هستیم که در گلستان او زندگی می‌کنیم.

هوش مصنوعی: ما برای جلب توجه و نشان دادن خود، از خود غافل شده‌ایم و تنها در پی یافتن نشانه‌ای از او هستیم.

هوش مصنوعی: ما مانند زبانی هستیم که برای دهانی طراحی شده اما به لب بی‌دهن تعلق دارد.

هوش مصنوعی: جبریل به خاطر ما مگس را نمی‌راند، چون ما هم از جمله مگسانی هستیم که به سفره‌اش دعوت شده‌ایم.

هوش مصنوعی: ما در گذشته از سلطنت و قدرت برخوردار بودیم، اما اکنون در وضعیت ناتوانی و فقر هستیم و به نان او محتاج شده‌ایم.

هوش مصنوعی: این جمله به معنای این است که همه به دنبال بهره‌برداری و نفع‌برداری از قدرت و منابع دیگران هستند، در حالی که ما خودمان تنها به دنبال باقی‌مانده‌ها و چیزهای کم‌ارزش‌تر هستیم. در واقع، به نوعی دلالت بر این دارد که برخی از افراد همیشه به دنبال استفاده از چیزهای بزرگ‌تر و ارزشمندتر از آنچه که خودشان دارند، هستند.

هوش مصنوعی: هرچند که ما همیشه در کنار درب او قرار داریم و به دنبال راهی برای نزدیکی به او هستیم،

هوش مصنوعی: در این دنیا، به رغم محدودیت‌ها و بندهایی که داریم، هنوز امکان آزادی و گشودگی وجود دارد، چرا که در نهایت به یکدیگر و به عشق متصل هستیم.

هوش مصنوعی: مرا به کسی شبیه ندان، زیرا که مانند شمشیر ما هیچ کس به اندازه ما با او نزدیکی ندارد.