شمارهٔ ۳۵۰

هوش مصنوعی: بدنی داری شبیه به خوشه‌ای از گل که از آن عرقی نرم و خوشبو مانند روغن گل می‌چکد.

هوش مصنوعی: باد صبحگاهی به خاطر زیبایی اندامش، آتش را در میان باغ گل‌ها پراکنده کرده است.

هوش مصنوعی: چمن به خاطر شرم و حیا، به علت زیبایی و چهره ی تو، مانند بنفشه ای که گل را تسلیم می کند، سرش را پایین انداخته است.

هوش مصنوعی: اگر بهار از زیبایی تو باخبر شود، از آوردن گل پشیمان می‌شود.

هوش مصنوعی: در فصل بهار، باران‌های تیره و سیاه همچون ابرهایی بر سر می‌ریزند و بر روی گل‌های روشن و زیبا، آب می‌بارند.

هوش مصنوعی: غم تو در دل من مانند خاری است که در دامن گل آویزان شده است.

هوش مصنوعی: من از تجربه کردن غم‌های تو خوشحال هستم، مانند زنبور عسل که از خوردن شهد گل لذت می‌برد.

هوش مصنوعی: اگر خاک کویت عطر بگیرد، مانند قبا و پیراهنی خواهد شد که از بوی گل و غنچه پر شده است.

هوش مصنوعی: وقتی که برگ‌ها در فصل پاییز زرد می‌شوند، این تغییر از روحی که در درون گل وجود دارد نشأت می‌گیرد.

هوش مصنوعی: مها را از سیف فرغانی آزار نرسان، زیرا هیچ پرنده‌ای دوست ندارد که گل را آزرده کند.

هوش مصنوعی: محبوب، گل را به اندازه بلبل دوست دارد، ولی دشمنی بلبل با گل واقعی نیست.