شمارهٔ ۳۲۳

هوش مصنوعی: باید صبر کنم بر دوری معشوقم، زیرا دیدار او برای من قابل دسترس نیست.

هوش مصنوعی: من از او خواهش نمی‌کنم چون با مهربانی خواندن را از من دور نمی‌کند، زیرا خوشحالم که او نیازی به رانده‌ام نیست و خودم را از نزد خود دور نمی‌کند.

هوش مصنوعی: او به آب دهانش نیاز دارد و خاک در دهانش، من برای لب‌های خشک و چشمان آبرومند خودم به این نگاه می‌کنم.

هوش مصنوعی: من را با امید به خود بستند و مانند سگی در درگاه خود نگه داشتند.

هوش مصنوعی: به خاطر بوسه‌ای که بر پای او می‌زنم، نمی‌توانم به او دست دهم و همین موضوع باعث شده که صحبت‌های زیادی از سر خود دور کنم.

هوش مصنوعی: اگر لب بلبلی به من برسد، چه غمی دارد وقتی که من خود طوطی را با محبت بزرگ کرده‌ام.

هوش مصنوعی: کسی که در کارش بی‌دقتی دارد و می‌تواند چیزهای ناچیز و بی‌ارزش را با قیمتی گران به فروش برساند، در واقع کسی است که بر روی خود و اعتبارش علامت خوبی ندارد و نمی‌تواند به ارزش واقعی خود دست یابد.

هوش مصنوعی: تا به حال از زیبایی‌های خود خبر نداشت، اما حالا که به میل من آمده، از خوش‌چهرگی‌اش آگاه شده است.

هوش مصنوعی: در باغی زیبا و پرگل، کسی که شایسته باشد، نمی‌تواند به گل‌های خوشبو و معطر مانند ریحان دست پیدا کند، همان‌طور که در خدمت زیبایی و جذابیت مو و خط خود به مانند عنبر قرار دارد.

هوش مصنوعی: اگر هر کسی به خاطر تو اموال زیادی را فدای تو کرد و ثروت خود را خرج کرد، همه آنها نشان‌دهنده ارزش واقعی خودشان است.

هوش مصنوعی: وقتی که مال و دارایی ندارم، جانم را فدای تو می‌کنم. اما بپذیر که شرمنده‌ام از اینکه چنین هدیه کوچکی دارم.

هوش مصنوعی: سیف فرغانی مانند سعدی است و او راضی است، اگر او را بپذیری و اگر او را طرد کنی، مشکلی ندارد.