شمارهٔ ۳۱۱

هوش مصنوعی: دلبر زیبایی که برای دل و جانم است، تنها یک بار نگاهش باعث شد که دنیا پر از آشوب و فتنه شود.

هوش مصنوعی: دوست هر جا که نگاه کند، با نگاهش دلهره و اندوه را بر می‌انگیزد و دل کسانی را که می‌فهمند، مجروح می‌کند.

هوش مصنوعی: هر چیز که مانع دیدن آن دوست شود، حتی اگر نور چشم باشد، باید از مقابل چشم دور شود.

هوش مصنوعی: ببراتی که دلش با مردم نیست، نرگسی تازه را آورد که نشانه‌ای از چشمانش بود.

هوش مصنوعی: دل با اشک‌هایش، آنچه را که در عمق وجودش پنهان کرده بود، به نمایش گذاشت و از چشمانش نمایان شد.

هوش مصنوعی: ای دلبر، به سلطان روم برو و از او درخواست کن که به من انصاف و حقم را بدهد و آنچه را از من گرفته، پس بگیرد.

هوش مصنوعی: هر کس که به عشق تو دچار شده، مانند کسی است که درد غم به رگ جانش نفوذ کرده و خون دلش را گرفته؛ هیچ‌کس نمی‌تواند اشک‌هایش را از چشمانش بازپس گیرد.

هوش مصنوعی: در اطراف کوی تو افراد زیادی هستند که همچون من، به عشق تو سوخته و دلشکسته‌اند. آنها در خاک آنجا، اشک‌هایشان مانند آب روان می‌ریزد.

هوش مصنوعی: هر کس در آشپزخانه به خاطر تو غم و اندوهی را تحمل کند، در واقع اشک‌هایش مانند آبی است که بر روی نان ریخته می‌شود و این نشان‌دهنده سختی و فشاری است که بر او وارد شده است.

هوش مصنوعی: هر کس که بخواهد به تو نگاه کند، همه چیز را می‌بیند؛ زیرا که هیچ چیز از دید او پنهان نیست.

هوش مصنوعی: سیف فرغانی می‌گوید: وقتی که از کسی روی برگردانی، عیب او را به دیده خود نسبت نده و آن را به چشم او ننگر. در واقع، اگر از کسی دوری می‌کنی، بهتر است که خودت را مورد بازخواست قرار دهی و قضاوت نکنید.