شمارهٔ ۲۷۶

هوش مصنوعی: ای نامه‌ای که تازه از طرف معشوق آمده‌ای، سخنانی از معشوق را شنیده‌ای که به گوش نمی‌رسند.

هوش مصنوعی: اگر چه تو قهر و خشم زیادی داری، اما لطفی که به من از جانب محبوب رسیده، ارزشمند است.

هوش مصنوعی: این جان که از سختی‌ها رنج برده، به خاطر تو، ای بویی که مظهر وفا هستی، از دوست خبرها را شنیده است.

هوش مصنوعی: او هر چیزی را که از دوستش دیده، بازگو کرده و هر چیزی را که از یارش شنیده، نقل کرده است.

هوش مصنوعی: هرگز نخواهد بود که مانند سایه‌ات نورانی شویم و چشمان‌مان را از دیدن یار خالی کنیم.

هوش مصنوعی: در شب جدایی، نور امیدی مانند صبحی از جانب تو می‌تابد، اما این نور از طرف یار نیست.

هوش مصنوعی: ای کسی که از نگاه محبوب بهره‌مند هستی و از گفتار معشوق لذت می‌بری.

هوش مصنوعی: اگر دوباره برگردی و به من بگویی، ای کسی که بدون دلیل از یار خود فرار کرده‌ای،

هوش مصنوعی: لطفاً انصاف بده که چرا همیشه اینگونه از دوست جدا هستی.