شمارهٔ ۲۱۹

هوش مصنوعی: دوباره زمانی فرارسیده که باغ پر از گل شده و هر شاخه‌ای میوه می‌آورد و هر خار به گل تبدیل شده است.

هوش مصنوعی: عاشق تنها به خاطر عطر دوست به باغ می‌نگرد، حتی اگر درختان شکوفه بزنند و گل‌ها زیاد شوند.

هوش مصنوعی: فروشنده میوه، وقتی به امید کسب سود بیشتر، میوه‌های خود را با رنگ‌های جذاب تزئین می‌کند و به بازار می‌آورد، طبیعتاً به دنبال جلب نظر مشتریان و فروش بیشتر است.

هوش مصنوعی: بوی وصل دوست مانند درختی است که امید ما را زنده نگه می‌دارد؛ درختی که هر چند کم بار می‌آورد اما گل‌های زیادی می‌دهد.

هوش مصنوعی: اگر چهره‌ای همچون باغ بهشتی داشته باشی، حوریان بهشتی خواهند شد شرمنده از زیبایی و جلوه‌ات، اگر صورت یار گلی باشد.

هوش مصنوعی: اگر شاه در بازی شطرنج به صفحه نگاه کند، جای تعجب نیست که هر دو اسبش گل‌های زشت را از زمین بکنند.

هوش مصنوعی: در باغ دل اگر غم عشق ریشه دوانده باشد، چگونه می‌تواند عشق به دیگران شکوفا شود؟

هوش مصنوعی: هرگز به عشق امیدوار نباش، زیرا روحی که سرد و بی‌جان است، هرگز نمی‌تواند به عشق برسد. مانند درخت سپیداری که نمی‌تواند گل کند.

هوش مصنوعی: کسی که به عشق دچار شده باشد، مثل درختی می‌شود که میوه می‌دهد و گل می‌کارد. دل او پر از زیبایی و جذابیت می‌شود.

هوش مصنوعی: درختی که سنگینی بارش را احساس می‌کند، همواره در حال بیان حقیقت و رازهایی است که او را به شگفتی می‌آورد. این درخت می‌خواهد به گل‌هایش ببالد و رازهای نهفته‌اش را آشکار کند.

هوش مصنوعی: هرکجا که نام زیبایی او نوشته شود، شاید مانند تیری در دلی به یادش بیفتد و شعرها را زیباتر کند.