شمارهٔ ۱۷۸

هوش مصنوعی: دل من مانند خیمه‌ای است که از خرگاه تنم خارج شده و به سمت عشق یورش برده است، چرا که عشق مانند لشکری به درون مملکت وجودم حمله‌ور شده است.

هوش مصنوعی: در قلب کسی که مانند خیمه‌ای پاره‌پاره است، عشق می‌تواند همچون سلطانی، مکانی برای خود برپا کند.

هوش مصنوعی: می‌گفت دل من دیگر از قید عشق آزاد نخواهد شد. افسوس بر آن کسی که از حد خودش فراتر رفته و ادعاهایی می‌کند.

هوش مصنوعی: هر کسی که از غم و درد رنج می‌کشد، مثل اینکه همیشه در آب و خون غوطه‌ور است و لباسش به خاطر آن غم آلوده است.

هوش مصنوعی: اگر از خودت بیرون بیایی و به جستجوی محبوب بپردازی، در آن صورت هر کسی که یک قدم از خود فاصله بگیرد، می‌تواند او را بیابد.

هوش مصنوعی: من مانند عنبر سوختم تا زیبایی چهره‌اش را ببینم، همان‌طور که گل، عطر خالص مشک را بر روی لاله‌ای زیبا می‌پاشد.

هوش مصنوعی: ببخشید اگر مانند مجنون به زنجیر عشق گرفتار شده‌ام، زیرا عقل من به خاطر زیبایی‌های زلف او به جنون رفته است.

هوش مصنوعی: چیزی که طعم و صفای خاصی دارد، ناگهان مانند باد از کنار من گذشت و دوباره آتش شور و اشتیاق را در دل من روشن کرد.

هوش مصنوعی: از شعر سیف یک بیتی را شنید و خوشحال شد. مانند گلی که در چمن شکوفا می‌شود و چون بلبل آواز می‌خواند، شاداب و خرم می‌گردد.