بخش ۲ - اندر خط و قلم و کاغذ و خاطر گوید

هوش مصنوعی: قلم من از دل پر احساس و افکار پرورش یافته‌ام به گونه‌ای است که همچون زنی حامله، با هر خطی که می‌زنم، محتوای غنی و زایشی را به ارمغان می‌آورد. مانند گلی که از دل آب سر برآورده، نوشته‌هایم از عمق وجودم و تجربه‌هایم شکل می‌گیرند.

هوش مصنوعی: آرزویی که به هیچ چیز رنگ و روشنی نمی‌دهد، همچون زنی که باردار است و در انتظار یک فرزند.

هوش مصنوعی: برای داشتن آرامش و امنیت، باید از زشتی‌ها و بدی‌ها دور باشم، مانند اینکه سایه‌ام از گلی در باغ به دور باشد و در مکان مقدسی قرار گیرم.

هوش مصنوعی: زمانی که روز و شب بر من تأثیر می‌گذارد، شب من به مانند روز است و درد من همچون شکر شیرین است.

هوش مصنوعی: همه چیز در روزها و شب‌ها در حال تغییر و تحول است، ولی من در شبی قرار دارم که منتظرم تا تحولی بزرگ رخ دهد.

هوش مصنوعی: زندگی به من فرصتی داده تا ببینم در صبحگاه چه چیزهایی نصیبم خواهد شد.

هوش مصنوعی: دختر خلاقیت من مانند دین است؛ هم سبک و آزاد است و هم دارای ارزش و سنگینی.

هوش مصنوعی: هرچند که با عقل و هوش به چشم می‌آیم، اما در برابر تو مانند حلقه‌ای در گوشم.

هوش مصنوعی: من مانند یک استاد درزگیر، به دنبال مقام و شهرت نیستم، بلکه به زیبایی و اصالت درونم اهمیت می‌دهم.

هوش مصنوعی: از این به بعد، مفهوم کتاب را در نظر می‌گیرم و عدد هر بیت را در حساب می‌آورم.