بخش ۶ - فی صفة الموت

هوش مصنوعی: زندگی و مرگ فقط به دو رنگ ختم می‌شود؛ مردی که در زندگی‌اش یک‌دست و یک‌رنگ باشد، از مرگ نمی‌ترسد.

هوش مصنوعی: نشست‌های پند و نصیحت به خاطر تمایل به رفتن توست، و مرگ همسایه‌ات تنها بهانه‌ای است برای تو، ای وعظ‌کننده.

هوش مصنوعی: مرگ در خانه‌ای پر از پیچیدگی و زوایا خود را نمایان می‌کند و گاهی مثل سایه‌ای بر روی همه چیز می‌افتد.

هوش مصنوعی: فرزندان زمانی که به دنیا می‌آیند، سفر زندگی و مرگ خود را رقم می‌زنند.

هوش مصنوعی: تو به پیری فکر کن و نگران مرگ نباش، مگر اینکه با ملک الموت ارتباط نزدیکی داشته باشی.

هوش مصنوعی: اگر به راستی با خویشاوندان خود به درستی رفتار کنی، در نهایت و از ابتدا نتیجه مثبت خواهد بود.

هوش مصنوعی: مبادا که زندگی فقط به دردسر و زیان منجر شود، زیرا حتی مرگ هم به هیچ کس رحم نمی‌کند.

هوش مصنوعی: آدم‌ها در مسیر زندگی به سوی مرگ حرکت می‌کنند و هر روز و شب که می‌گذرد، به مانند پیمودن فاصله‌ای طولانی به آن نزدیک‌تر می‌شوند.

هوش مصنوعی: همه انسان‌ها، چه بی‌پناه و چه با زندگی‌ خوب، در یک مسیر مشابه حرکت می‌کنند و در نهایت همه به سمت مرگ می‌رسند.

هوش مصنوعی: وجود حقیقت هرگز از بین نمی‌رود. آن کسی که مرگ را خلق کرده، هرگز نخواهد مرد.

هوش مصنوعی: کسی که ارزش دین را درک می‌کند، می‌فهمد که زندگی و سرنوشت انسان به تقدیر و زمان مشخصی مرتبط است.