بخش ۶۴ - حکایت

هوش مصنوعی: در زمان مرگ اسکندر، او همه را جمع کرد، چه بزرگترها و چه کوچکترها.

هوش مصنوعی: گفت: اکنون دست‌هایم را بسته‌ام، حالا بفرمایید در دست من چه چیزی وجود دارد؟

هوش مصنوعی: یکی گفت که تو دارای گوهر و ارزش هستی، و دیگری نیز گفت که تو جواهر و گوهری در خود داری.

هوش مصنوعی: یکی گفت که این نامه متعلق به پادشاه است و دیگری گفت که این مهر نیز متعلق به پادشاه است.

هوش مصنوعی: گفت که نه، تو در اشتباه هستی، زیرا تمام مسیرهایی که می‌خواهی بروی فقط به دنبال هوس و خواسته‌های بی‌پایه است.

هوش مصنوعی: در آن زمان، هر دو دست خود را باز کرد و گفت: من چیزی در دست ندارم جز باد.

هوش مصنوعی: من یادم هست که سیصد سال از عمرم گذشته و همچنان در خاطر دارم.