بخش ۶۷ - فی تأدیب صببان المکتب و صفة الجنّة والنّار

هوش مصنوعی: در پی یافتن حقیقت، نباید از کودکان کمتر عمل کرد، زیرا هر یک از آنها ممکن است درسی بزرگ را به ما بیاموزند.

هوش مصنوعی: اگر در یادگیری قصوری صورت گیرد، هر چه می‌خواهد از او با طیب خاطر بپذیر.

هوش مصنوعی: با مهربانی و نرمی کنارش باش و با محبت او را نوازش کن، و در انتظار لحظه‌ای با شگفتی به او بنگر.

هوش مصنوعی: کنار او نباش تا زمانی که او راضی شود و به او آسیب نرسان.

هوش مصنوعی: در نماز او زمانی که به سجده می‌رود، چهره‌اش به سرخی می‌گراید، مانند رنگ لکا (که نماد سرخی است).

هوش مصنوعی: اگر او نخواند، سریعاً از دو طرف گوش‌هایش بگیر و محکم فشار بده.

هوش مصنوعی: به معلم نشان بده که از او می‌ترسی، تا برای رفتارهایش برنامه‌ریزی و آماده‌سازی کند.

هوش مصنوعی: اگر کسی را در بند و زندان بیندازند، مانند موشی در خانه‌اش، او به شدت تحت فشار و خفقان قرار می‌گیرد.

هوش مصنوعی: در مسیر آخرت، به خاطر یادگیری، نباید کمتر از یک کودک کنجکاو و شنوا باشید.

هوش مصنوعی: بهشت فقط مال توست، پس سریع باش و دو رکعت نماز بخوان تا بهشت را به دست بیاوری.

هوش مصنوعی: اگر جلوتر بروی و به آخرت نرسی، دوزخ تو همچون پناهگاهی برای موش‌ها می‌شود و سرای برزخ تو نیز به خطر می‌افتد.

هوش مصنوعی: بر خود این نادانی و ظلم را پسند نکن و به آموزگاران پیامبران روی کن.

هوش مصنوعی: اگر شرح حال پیامبران را نمی‌دانی، بهتر است بروی و آن را بخوانی و یاد بگیری.

هوش مصنوعی: به امید اینکه با ترک جهل و نادانی، به جمع انبیا و پیشوایان الهی بپیوندی.

هوش مصنوعی: در دنیای پر آسیب و خراب، به سبب نادانی، نباید از هیچ چیزی هراسی به دل راه بدهی.