رباعی شمارهٔ ۳۰۴

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۰۴

عقلی که خلاف تو گزیدن نتوان

دینی که ز شرط تو بریدن نتوان

وهمی که به ذات تو رسیدن نتوان

دهری که ز دام تو رهیدن نتوان

رباعی شمارهٔ ۳۰۳: اکنون که ز دونی ای جهان گذران رباعی شمارهٔ ۳۰۵: یک شب غم هجران تو ای جان جهان

اطلاعات

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

قالب شعری:رباعی

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

عقلی که خلاف تو گزیدن نتوان

دینی که ز شرط تو بریدن نتوان

هوش مصنوعی: عقلی که نتواند به غیر از تو توجه کند، دینی که نتواند از تو جدا شود، وجود ندارد.

وهمی که به ذات تو رسیدن نتوان

دهری که ز دام تو رهیدن نتوان

هوش مصنوعی: در اینجا گفته می‌شود که گمان و خیال انسان نمی‌تواند به ذات شما برسد و در عین حال، زمانی که در دام شما گرفتار می‌شود، نمی‌تواند از آن رها شود. به عبارت دیگر، معرفت واقعی به شما دست نیافتنی است و گرفتار شدن در عشق یا وابستگی به شما، امکان رهایی را سلب می‌کند.