رباعی شمارهٔ ۲۷۹

هوش مصنوعی: اگر بخواهم از غم و اندوه تو خود را بکشیم و به خاطر عشق و تقدیر، خود را از هوس‌ها و آرزوهای بی‌جا رها کنم.

هوش مصنوعی: برای تو که شایسته ستایش هستی، حتی اگر چهار بار هم در برابر تمام جهان تکبیر بگویم، باز هم کافی نیست. پس چه باید کرد؟