رباعی شمارهٔ ۲۳۶

هوش مصنوعی: من هرگز از عشق تو لحظه‌ای آسایش پیدا نکردم و از پیوند ما فقط غم نصیبم شد.

هوش مصنوعی: بدن من از دلتنگی دوری تو به شدت رنج می‌برد، مانند زمانیکه که کناری هستی. تو همچون چراغی هستی که می‌توانی با کشتن این دلتنگی، آرامش را به من بازگردانی.