رباعی شمارهٔ ۲۱۷

هوش مصنوعی: باد و نسیمی که می‌آوری، مانند نفس تازه‌ای است که به ما جان می‌دهد. اما آتش هوس و desire در دلم، به شدت می‌سوزد و آزارم می‌دهد.

هوش مصنوعی: آبی که به تو زندگی می‌دهد و فقط همین، خاکی که به تو تعلق دارد و همه به آن برمی‌گردند.