رباعی شمارهٔ ۲۱۳

هوش مصنوعی: ای کسی که وجودت دل من را به آرزوهایش دچار کرده است، وقتی که ما نیستیم، دیگر غمی برای دوری تو ندارم.

هوش مصنوعی: اگر روزی من تو را به طور مشخص بشناسم، دیگر تو را پنهان می‌کنم؛ چون وقتی تو را نمی‌شناسم، همه‌جا از تو صحبت می‌شود.