شمارهٔ ۳۸ - شهادت حضرت جواد(ع)

هوش مصنوعی: به مانند شخصیتی که در خلافت پیش رفت، قدمی که بعد از مأمون ستمگر توسط متعصم برداشته شد.

هوش مصنوعی: راوی گفت که به خواست خدا از کنار بغداد عبور کردم.

هوش مصنوعی: ام‌الفضل، دختر مأمون، دارای یک خانه و کاشانه‌ای است.

هوش مصنوعی: دیدم آن خانه را که روی پشت بامش به طرز شلوغی پر از کبوتر است.

هوش مصنوعی: در پشت بام آن خانه، کبوتران زیادی را دیدم که از همه طرف جمع شده بودند.

هوش مصنوعی: پرهایش مانند سایبانی گسترش یافته و او همچون شاهبازی است که در هر سمت، هم در ارتفاع و هم در پایین، در حرکت است.

هوش مصنوعی: در حیرت و شگفتی غرق شدم از این اتفاق، به گونه‌ای که تمام وجودم را گرفته است.

هوش مصنوعی: یک باره دیدم که از درون خانه، یک کنیز با چشمانی پر از خون به بیرون آمد.

هوش مصنوعی: از کبوترها درباره‌اش پرسیدم و در پاسخ شنیدم که کنیزی در غم و اندوه است.

هوش مصنوعی: بگو ابتدا به خاطر خدا، آیا تو کسی هستی که خدا را می‌شناسی یا بیگانه‌ای از او؟

هوش مصنوعی: گفتم ای زن، من از پیروان حق و دوستداران پیامبر و علی هستم.

هوش مصنوعی: گفتند که سلطه دین دچار آشفتگی شده و شیعیان زیر بار فشار مشکلات قرار گرفته‌اند.

هوش مصنوعی: من به خاطر کینه‌ورزی پادشاه، به خوبی‌ها و فضیلت‌های خود آسیب زده‌ام و حالتی فاسد به خود گرفته‌ام.

هوش مصنوعی: به دلیل ظلم و ستم شخصی غافل، سرور و پیشوای بزرگ و با تقوا به شهادت رسیده است.

هوش مصنوعی: تنه آن ستاره روشن و درخشان که بر بام منزل تابیده بود، سه روز بر زمین افتاده است.

هوش مصنوعی: این کبوترها از آفتاب سایه می‌سازند بر جسم مقدس آن بزرگوار.

هوش مصنوعی: او قصد دارد که امشب آن شخص بدزبان را از بالای بام به پایین بیفکند.

هوش مصنوعی: روز دیگری با چشمانی پر از اشک از کنار آن خانه گذر کردم.

هوش مصنوعی: دیدم که بدن آن روح پاک در میان کوچه روی زمین افتاده است.

هوش مصنوعی: شیعیان از هر سو جمع شده‌اند تا آن ستاره درخشان را دفن کنند.

هوش مصنوعی: در نهایت، تقی با کمال احترام در کنار موسی جعفر به مقام و جایگاه رفیعی دست یافت.

هوش مصنوعی: بار دیگر یادآور این شور و شوقی هستم که مربوط به پیکر زخم‌خورده و عریان حسین است.

هوش مصنوعی: شمر ستمکار به سوی کوفه روانه شد و عترت (خاندان) او را به اسارت گرفت.

هوش مصنوعی: پیکر پیامبر بزرگ، جبریل، به مدت سه روز در زمین بدون سر باقی مانده است.

هوش مصنوعی: باد بر بدن تازه شهیدان در دشت کربلا می‌وزید و جای کفن آنها را می‌پوشاند.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس در آنجا نبود تا به او کمک کند و بر روی جنازه‌اش عزاداری کند.

هوش مصنوعی: وحشیان با چشمانی پر از اشک، به شدت و به شکلی غمگین، در حال گریه کردن بودند.

هوش مصنوعی: مرغان آسمان به خاطر چشم‌های گران‌قدر و عزیز پیامبر مصطفی اندوهگین و گریان بودند.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس به سراغ آن بی‌پناه نیامد تا صدای قرآن را بلند بخواند.

هوش مصنوعی: کاش وقتی پیراهنش را بردند، بدنش بعد از آن عریان نمی‌ماند.

هوش مصنوعی: دیگر از اثرات نعل سم اسب ناراحتی نمی‌کشی، زیرا چهره‌ات همچون آینه درخشان است.

هوش مصنوعی: برای رسیدن به هدفی خاص، ارزشش را نداشت که در مقام منازعه و بحث بی‌احترامی کنی و انگشتش را جدا کنی.

هوش مصنوعی: ساربان بی‌شرم و حیا، ای کاش دستش را از هم جدا نکرده بودی.

هوش مصنوعی: ای کاش مثل خولی، سرش را بر روی نیزه نمی‌بردی و او را در تنور نمی‌گذاشتی تا میهمان تو باشد.

هوش مصنوعی: ای کاش در میهمانی یزید، بی‌شرم بر لب او، نامی از ستم و ظلم نیاورده بودم.

هوش مصنوعی: قلم قدرت نوشتن ندارد، بنابراین این موقعیت را کوتاه ساز.