شمارهٔ ۷۱ - زبان حال زینب خاتون(ع)

هوش مصنوعی: ای برادر، حال تو چه شده که هنوز در تب و بی‌تابی هستی؟ آیا کسی را دیده‌ای که سیراب شده باشد یا هنوز تشنه آب است؟

هوش مصنوعی: ای نوح، در برابر مشکلات و بلاها مانند ماهی در آب در این گرداب غوطه‌ور شده‌ای، همچنان در حال مبارزه و ادامهٔ حیات هستی.

هوش مصنوعی: در مکانی که قتل و کشتار در آن جریان دارد، سر خود را به خاک می‌گذارم و در حال عبادت و یاد خداوند هستم، هنوز هم به محلی برای پرستش و تفکر در مورد خدایم فکر می‌کنم.

هوش مصنوعی: در محلی که پیامبر خدا و جبرئیل در حال پرواز بودند، درختان خاردار و بی‌رحم روی زمین پراکنده‌اند و هنوز خون گوارا بر زمین می‌چکد.

هوش مصنوعی: لبان تو مانند یاقوت شده‌اند و ای تشنه‌لب، رنگت چون کهرباست. ای گل سرخ، به خاطر عطش، هنوز هم رنگ موم مهتاب را به خود گرفته‌ای.

هوش مصنوعی: چشم‌های پر از اشک و آه تو، به طور خاموش، باعث شدند که دنیا در میان آب و آتش غرق شود و هنوز در خواب عمیق به سر برد.