شمارهٔ ۱۷

هوش مصنوعی: خنده‌ات برای ما شیرین‌تر از زندگی و بقای واقعی است، و نفرین تو هم برای ما از دعا کردن دیگران شیرین‌تر است.

هوش مصنوعی: نیاز داشتن به امکانات و ثروت به خودی خود نشانه‌ی ملاحت و هوش نیست. بلکه داشتن خواب آرام و آسایش ساده بر روی تختی ساخته شده از کاه و بوریا، از هرگونه تظاهر و فریب بهتر و شیرین‌تر است.

هوش مصنوعی: نان در سفره انسان‌های زمانه بدون خودبزرگ‌بینی و تکبر نیست، اما برای گدایان، آب و خوراکی که بخشیده می‌شود، از هر چیزی شیرین‌تر و ارزشمندتر است.

هوش مصنوعی: در زندگی، تنها کبر و تکبر در سفره افرادی که به دنیا وابسته‌اند وجود دارد، اما محبت و بخشش افراد با کرامت و انسانیت برای همگان دل‌پذیرتر و شیرین‌تر است.

هوش مصنوعی: در سفره انسان‌ها، نان و غذاها به تنهایی ارزش ندارند، بلکه محبت و بخشندگی کسانی که به دیگران کمک می‌کنند، ارزش بیشتری دارد. محبت و کمک این بخشندگان، حتی از نان در سفره هم شیرین‌تر و دلپذیرتر است.

هوش مصنوعی: داستان غم و درد جسم را فراموش کن، چرا که در مسیر عشق و دوستی، زهر رنج و سختی بر لبان اهل مصیبت، گوارا و دلپذیرتر از هر چیزی است.

هوش مصنوعی: دوستی و محبت در پایان ممکن است به تلخی و ناراحتی بینجامد، اما از همان ابتدا بهتر است که از صحبت‌های زودهنگام و شیرین درباره احساسات و روابط خود پرهیز کنیم.

هوش مصنوعی: زمانی که انسان تصمیم به فدا کردن جان خود بگیرد، این عمل مانند قرار دادن جان در معرض تیغ است؛ در این حالت، انگار جان دادن بدون دردسر و زحمت، آسان‌تر و شیرین‌تر به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: لب‌های خود را از جام زندگی تر نکن، زیرا طعم شیرین فنا در کام ما از نوشیدنی‌های لذت‌بخش‌تر است.