رباعی شمارهٔ ۱۱۳

هوش مصنوعی: می‌توانم همه جا را که پر از آشفتگی است و هر چیز به هم ریخته را ببینم. خودم را در میان این بی‌نظمی و درد، غرق در خون احساس می‌کنم.

هوش مصنوعی: من می‌توانم جانم را از تنم جدا ببینم، اما چگونه می‌توانم جای تو را بدون تو مشاهده کنم؟