غزل شمارهٔ ۳۷۱

سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۱

ساقی ز جام مستی ما را رسان به کامی

تا ما ز کوی هستی، بیرون نهیم گامی

هم نیستی که دارد، ملک فنا بقایی

هم درد چون ندارد درد و دوا دوامی

ماییم و نیم جانی، بر کف نهاده بستان

زان می به نیم جانی، بفروش نیم جامی

عشاق را مقامی، عالی است اندرین ره

مطرب مخالفان را بنمای ازین مقامی

تا گرد ما نگردد، غیر قدح گرانی

تا بر سرم نیاید، غیر از شراب خامی

وقتی که شاهدان را، پیدا بود وفایی

احوال عاشقان، را ممکن بود نظامی

شوریدگی ما را، منکر مباش زاهد

چون نیست کار ما را، در دست ما زمامی

گر باده را نبودی، از لعل دوست بویی

کی داشتی به عالم، زین حرمتی حرامی؟

می‌گفت: ترک رندی، سلمان شنید جانش

از می جواب تلخی، وزنی شکر پیامی

برگردان به زبان ساده

ساقی ز جام مستی ما را رسان به کامی

تا ما ز کوی هستی، بیرون نهیم گامی

هوش مصنوعی: ای ساقی، با جام مستی‌ات ما را به خوشی برسان تا از دنیای موجود خارج شویم و قدمی در مسیر دیگری برداریم.

هم نیستی که دارد، ملک فنا بقایی

هم درد چون ندارد درد و دوا دوامی

هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به حقیقت ناپایدار زندگی اشاره می‌کند؛ اینکه هیچ چیز در این دنیا دائمی نیست و همه چیز به زودی به پایان می‌رسد. همچنین، او بیان می‌کند که اگر درد و رنجی وجود نداشته باشد، در واقع هیچ درمانی هم نمی‌تواند مؤثر باشد، زیرا عدم وجود درد به معنای عدم نیاز به درمان است. زندگی و مرگ، و همچنین تجربه‌های انسانی، در این ابیات به هم پیوند خورده‌اند و نشان می‌دهند که وجود و عدم، هر دو به نوعی در گردش و تغییر دائمی هستند.

ماییم و نیم جانی، بر کف نهاده بستان

زان می به نیم جانی، بفروش نیم جامی

هوش مصنوعی: ما تنها چندنفس بیشتر در زندگی نداریم و این زندگی را به عنوان یک فرصت گرانبها در دست داریم. از این فرصت استفاده کنیم و در مقابل، با زندگی کوتاه خود، خواسته‌هایمان را برآورده کنیم.

عشاق را مقامی، عالی است اندرین ره

مطرب مخالفان را بنمای ازین مقامی

هوش مصنوعی: عاشقان در این مسیر، مقام و جایگاهی برجسته دارند. تو باید به مخالفان نشان دهی که چه جایگاهی دارند.

تا گرد ما نگردد، غیر قدح گرانی

تا بر سرم نیاید، غیر از شراب خامی

هوش مصنوعی: تا زمانی که چیزی جز می گرانبها به دور من نیست، هیچ چیزی به سرم نمی آید جز شراب بی تجربه و خام.

وقتی که شاهدان را، پیدا بود وفایی

احوال عاشقان، را ممکن بود نظامی

هوش مصنوعی: زمانی که ناظرین به صداقت و وفاداری خود آشنا شوند، وضعیت عاشقان نیز می‌تواند تحت نظم و قاعده قرار گیرد.

شوریدگی ما را، منکر مباش زاهد

چون نیست کار ما را، در دست ما زمامی

هوش مصنوعی: ای زاهد، نگو که ما دیوانه‌ایم، چرا که کارهای ما در اختیار ما نیست و در دست خداوند است.

گر باده را نبودی، از لعل دوست بویی

کی داشتی به عالم، زین حرمتی حرامی؟

هوش مصنوعی: اگر شرابی نبود، از بوی لب‌های معشوق چگونه می‌توانستی در دنیا بوی خوشی حس کنی؟ به همین خاطر، این احترام و حرمت برای چیست؟

می‌گفت: ترک رندی، سلمان شنید جانش

از می جواب تلخی، وزنی شکر پیامی

هوش مصنوعی: او می‌گفت: وقتی از خیانت دور شوی، سلمان متوجه شد که جانش به دلیل شراب تلخ پاسخ می‌دهد و از اینجا پیامی به او می‌رسد که شیرینی دارد.

غزل شمارهٔ ۳۷۱

اطلاعات

برگردان به زبان ساده