غزل شمارهٔ ۱۸۶

هوش مصنوعی: چشم مست تو باعث می‌شود که عاشقان به یکدیگر بیفتند و در شور و شوق عشق تو غرق شوند، چنانکه آن‌ها را به دور خود جمع می‌کند و به در خانه‌ات می‌کشاند.

هوش مصنوعی: دل مانند چنگی ناله می‌زند، چرا که عشق با آهنگ تند خود در دل عاشقان هر لحظه راهی تازه پیدا می‌کند.

هوش مصنوعی: چشم زیبا و دلربای تو با نگاهی که می‌تواند جان‌ها را بگیرد، هر لحظه تیرهای مژگانت را به طور مداوم به حرکت در می‌آورد.

هوش مصنوعی: دل من نمی‌تواند به سرچشمه‌ی واقعی خود دست یابد، چرا که همواره در آرزوی زیبایی و نیکی‌های تو است. لب‌های تو همچون قفلی بر گنجی از محبت و زیبایی‌اند، که دل من می‌کوشد تا به آن دست یابد.