شمارهٔ ۷۲۷

هوش مصنوعی: ای عشق چهره‌ات، مانند شمعی است که در حال ذوب شدن است. غم تو هر لحظه جانم را می‌گیرد، مانند شمعی که به پایان عمرش نزدیک می‌شود.

هوش مصنوعی: به یاد تو، تمام جهان مانند تصویر فانوس است و همه در حال گردآوری دور شمع هستند.

هوش مصنوعی: در جشن و محفل تو، درخواست احترام و مقام فایده‌ای ندارد. اینجا تنها نوری که شمع می‌تاباند، به خاطر قدم‌های توست.

هوش مصنوعی: وقتی که کیفر و مجازات بر ستمکاران فرود آمد، خون صبا باعث شد که نخستین شعله مشعل از شدت خشم و انتقام تیره و سنگین باشد.

هوش مصنوعی: فکر درست در غم عشق تو آرامش ندارد، مثل شمعی که در روشنایی پروانه‌ای را به خود جلب می‌کند و خود در خطر می‌افتد.