بخش ۴۵ - خطاب‌ با زمین‌ و کوهها

هوش مصنوعی: ای زمین، آرام باش! این تکان‌هایی که احساس می‌کنی چه معنایی دارد؟ چرا آنچه بر جان تو تأثیر گذاشته، همچنان ادامه دارد؟

هوش مصنوعی: ما به تو آرامش و سکون بخشیدیم، اما زمانی که از این آرامش و قید خود خارج شوی، دیگر نمی‌توانی در آن حالت بمانی.

هوش مصنوعی: اگر تو اختیار داشتی، ای فضول، نباید آن امانت را به این شکل قبول می‌کردی.

هوش مصنوعی: در آرامش و بی‌تحرکی مانند بودن، اختیار تو را می‌طلبد که از نوسان و تزلزل دوری کنی و کار خود را انجام دهی.

هوش مصنوعی: صبوری تو نتیجه انتخاب خودت نیست، بلکه این ما هستیم که باعث شدیم تو به این صبوری برسی.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که تسلط و قدرت ما بر دنیای خود و آسمان‌ها به نوعی بر یکدیگر تأثیر می‌گذارد. به عبارت دیگر، ما دارای اختیار و قدرتی هستیم که می‌تواند در زندگی و سرنوشت‌های بزرگتر، از جمله آسمان‌ها، نقش‌آفرینی کند.

هوش مصنوعی: خودخواهی را کنار بگذار و به خوشی‌های زندگی بپرداز، زیرا اختیار تو در کنترل این مسأله نیست. فقط آرام باش و از لحظات لذت ببر.

هوش مصنوعی: انسان کامل و صاحب فضیلت، به گونه‌ای است که ویژگی‌های خاصی دارد و به نوعی امانت ویژه‌ای را در خود جای داده است که فقط متعلق به اوست.

هوش مصنوعی: بنابراین در عشق ما، محرم و آگاه به رازها و اسرار بسیاری شد.

هوش مصنوعی: عاشق با تمام اراده‌اش آماده است که جان و سرش را برای عشق یار فدا کند، ولی در دلی که بی‌اختیار می‌تپد، این موضوع دیگر به آسانی قابل کنترل نیست.

هوش مصنوعی: بله، این نتیجه‌ی عشق است که تو به آن دست نیافته‌ای، پس ای زمین، با آرامش باش.

هوش مصنوعی: اگر آرزوی رسیدن به اهل و نزدیکان خود را داری، لازم است که این زمان یکجا در خود (در درون خود) جمع شوی و به آن‌ها نزدیک‌تر باشی.

هوش مصنوعی: این عمل برخلاف اراده و اختیار ماست که کسی از زیر بار مسئولیت ما شانه خالی کند.

هوش مصنوعی: به صدای ناله‌های تشنگی که از سوی کودکان بلند می‌شود، آزرده خاطر نشو.

هوش مصنوعی: این صدا و این سر و صدای شدید، ناشی از عشق است که هر لحظه دل‌باختگان را به فراخوانی می‌آورد.

هوش مصنوعی: هر کس که به عشق دچار شود، حتی اگر از خانواده‌هایی بزرگ و با نفوذ باشد، مثل شیر در برابر مشکلات و سختی‌ها تاب می‌آورد و تسلیم می‌شود.

هوش مصنوعی: به صداهای عطش‌ناک خود گوش نده و خودت را منقبض نکن، زیرا این ندا نشانه‌ای از عشق است که تو را برای فعالیت و حرکت به جلو ترغیب می‌کند.

هوش مصنوعی: کوه‌ها را بگو که در جای خود بمانند و بر عظمت و ثبات خود تاکید کنند.

هوش مصنوعی: به هر حال سنگ وظیفه‌ای ندارد که جهاد کند؛ او تنها باید در همین حالت جامد و بی‌حرکت خود باقی بماند.

هوش مصنوعی: هر یک از ما در دل خود ذخایر و گنجینه‌های ارزشمندی داریم، یا به عبارتی دیگر، هر چیزی که در وجود ما هست، نشانه‌ای از وجود و ارزش ماست.

هوش مصنوعی: در کار خود باید مانند گذشته مراقب و کوشا باشیم، تا منابع و ذخایر خود را به خوبی نگه داریم.

هوش مصنوعی: ما از آن‌ها بهره نمی‌گیریم و با جدا شدن از آن‌ها، به جایگاه خود می‌رسیم و به ارتفاع و بلندی دست می‌یابیم.

هوش مصنوعی: ای کوه‌ها، به جای خود برگردید، از این پس نسبت به شما لطف بیشتری خواهم داشت.

هوش مصنوعی: هر یک از شما را به اندازه‌ی بزرگی و ارزشش، ثروت و دارایی‌های زیادی می‌بخشم و مقام و مرتبه‌ی بلندی به او می‌دهم.

هوش مصنوعی: چون شما در محبت من استوار هستید، تا زمانی که زنده‌اید، من شما را بلند مرتبه خواهم کرد.