بخش ۴۰۹ - المسئله الغامضه

هوش مصنوعی: به شنیدن یک موضوع پیچیده بپرداز که تنها کسی می‌تواند آن را درک کند که استعداد و سلیقه‌اش به این کار اجازه می‌دهد.

هوش مصنوعی: اگر وجود تو باقی است، ای روشنایی، پس باید که موجودیت‌های ثابت در عدم وجود داشته باشند که از طریق برهان به اثبات رسیده‌اند.

هوش مصنوعی: مگر با آن جلوه‌ای که از حق به عنوان نور بر او آشکار شد، حقیقت پیدا نکند.

هوش مصنوعی: وجود در اشکال و صورت‌های مختلف خود نمایان است و با قوانینش در جلوه‌ها و مظاهر خود نمایندگی می‌کند.

هوش مصنوعی: زمانی که او ظاهر می‌شود و تأثیرات عمیقش نمایان می‌شود، چهره‌ای تازه و متفاوت از او به وجود می‌آید.

هوش مصنوعی: در هر لحظه ممکن است چیزهایی جلوه‌گر شوند که در وجود ما نمایانگر آثار و نشانه‌ها هستند.

هوش مصنوعی: هر چیزی که موجودیت و سیرت مشخصی پیدا کند، از آن چیزی به وجود می‌آید که در نهایت به وجود واقعی و پایداری دست می‌یابد.

هوش مصنوعی: با اینکه اصل وجود ندارد، ولی معلوم است که ادامه‌اش در عدم هم مشخص است.

هوش مصنوعی: اگر وجود او برتری و دوام نداشته باشد، هرچند که مقام و نامی داشته باشد، ارزش چندانی نخواهد داشت.

هوش مصنوعی: اگر وجود دائمی داشته باشد، باید بر عدم فائق آید و برتری وجود را در جایگاه خود به اثبات برساند.

هوش مصنوعی: اگر موجودی به خود بپردازد و به خود توجه کند، در واقع می‌تواند به موجودیت خود پایان دهد و به نابودی مطلق برسد.

هوش مصنوعی: او هیچ تمایلی به این برتری ندارد، پس برای او ماندن در عدم و نیستی بهتر است.

هوش مصنوعی: این موضوع بیشتر به احساس و سلیقه بستگی دارد و از منطق و استدلال و بیان دور است.