شمارهٔ ۷۷

هوش مصنوعی: لب های تو به قدری نرم و خوشمزه‌اند که دل تو به خاطر سنگینی و عمق احساساتت خیلی سنگین و جدی شده است.

هوش مصنوعی: دل تو مانند آیات کوه فرهاد است که زیبایی و شگفتی خاصی دارد، و لب‌هایت مانند خطرها و زیبایی‌های زعفران شیرین هستند.

هوش مصنوعی: وقتی که قامت او را می‌بینم، زیبایی‌اش مانند دشت‌های پر از شمشاد و باغ‌های پر از گل نسرین است.

هوش مصنوعی: روزگار به گونه‌ای است که دنیا را به رنگ سیاه درآورده، همان‌طور که آفتاب در اوج خود به روشنی می‌تابد و این روشنایی از آن نقطه‌ای که در آغاز روز است، نشات می‌گیرد.

هوش مصنوعی: اگر قصد کشتن من را داری، بایست، زیرا خواسته من از تو نیز همین است.

هوش مصنوعی: از ضعف من گذشته و به خاطر این موضوع مرا نکش، زیرا سکوت من نشان‌دهنده‌ی تسلیم بودنم است.

هوش مصنوعی: اگر دست از شکار نیمه جان خود برنداری، باید نگران عواقب بدی باشی.

هوش مصنوعی: عشق و پنهان‌کاری به طور عجیب و غریبی در کنار هم قرار دارند و مانند آتش در زیر یک پوشش پشمی هستند.

هوش مصنوعی: تو برای دل خودت به جایی رفتی که این کار با اصول دین سازگار نیست.

هوش مصنوعی: این چه نوع فریبکاری و چه قاعده‌ای است که دنبال می‌شود، این چه نوع دینی و چه نوع اصولی است که مطرح شده؟