شمارهٔ ۳۵۵

هوش مصنوعی: تا وقتی که مثل من در عشق دچار نشوی، از مبارزه و درد جدایی خبر نخواهی داشت.

هوش مصنوعی: هرگز غم عاشقان را به یک تار مو هم حساب نکن، مگر اینکه خودت گرفتار زیبایی آن معشوق شوی.

هوش مصنوعی: کار تو به پزشکان بی‌رحم نیفتاد، چون آن‌ها از حال دل بیمار باخبر نمی‌شوند.

هوش مصنوعی: ای دل، وقتی که زلف‌های سیاه و آشفته‌ات را می‌بینی، احتیاط کن که دوباره به چهره‌ی محبوب ننگری.

هوش مصنوعی: ای خواب، دامن خود را به خون دل من آلوده نکن، که این دیدهٔ بیدار هرگز به گرد تو نمی‌گردد.

هوش مصنوعی: نگرانم که تو هم به خاطر آتش دل من بسوزی، ای غم که دائماً دور قلبم می‌چرخد و باعث آزار و رنجش می‌شوی.

هوش مصنوعی: با پای خودت به جای یار عزیزت نرو، زیرا ممکن است خاکی که در مسیر او قرار دارد، تو را تحقیر کند.

هوش مصنوعی: به شگفتی من توجه کن و به آن چهره نگاه کن تا تحت تاثیر آن جادوی سحرآمیز قرار نگیری.

هوش مصنوعی: تا زمانی که به فکر چهره و موهای او هستی، دلت پر از خیال اوست و به سمت محبت او می‌روی.

هوش مصنوعی: به دلیل تاثیری که آن شراب دارد، انسان باید از خود بی خود شود. شرط عقل این است که در این حالت به هوش و فکر خود تسلط داشته باشد و هشیار بماند.