شمارهٔ ۲۶۵

هوش مصنوعی: من تو را از میان دو جهان برگزیدم و برای این انتخاب، بر سر دو جهان قلمی کشیدم.

هوش مصنوعی: برای عشق به تو، دل را در میان راه‌های عشق به‌دست آوردم و زندگی‌ها را فدای خود کردم.

هوش مصنوعی: عذاب آتش جهنم در برابر لحظه‌ای که از شراب سرخ تو نوشیدم، به چشم نمی‌آید.

هوش مصنوعی: شراب کوثر برای من همچون زهر است در دهان شخصی که طعم این شیرینی را چشیده است.

هوش مصنوعی: من به بهشت‌های بسیار زیبا نمی‌روم، وقتی که گلی را از باغ صورت تو چیده‌ام.

هوش مصنوعی: مدتی بود که میل به صید اگرچه بیهوده بود، اکنون از شکار او فراری هستم.

هوش مصنوعی: مدتی برای رفع شک و تردیدها، از سر راهت کناره‌گیرى کرده‌ام.

هوش مصنوعی: وقتی در کنار تو نیستم، چرا در تنهایی خودم را پنهان کرده‌ام؟

هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و جذابیت زلف و چشمانت، حالا روزگار من به این حالت غمناک و موی سفید رسیده است.

هوش مصنوعی: عشق باید برای زیبایی و روحش، بسیار سپاسگزار بود؛ حتی اگر در این مسیر جانم را فدای آن کنم.