شمارهٔ ۲۵۹

هوش مصنوعی: من را بپذیر که در آرامش و سرود تو غرق شوم و هر بلایی که بر سرت می‌آید، به دوش بگیرم.

هوش مصنوعی: هر روز به من جان تازه‌ای عطا کن و اجازه بده که دور و بر محبت و بخشش تو بچرخم.

هوش مصنوعی: اگر از فکر و خیال تو خالی شوم، دوست، بر چهره‌ام تأثیر روشن و روشنی را خواهی دید.

هوش مصنوعی: من از تمام عالم پاک شدم تا فقط در عشق تو غرق شوم.

هوش مصنوعی: از آن روزی که هر شب در نشئه ی شراب تو غرق می‌شوم، خرد و دانش سرنوشت خود را بر پیشانی من گذاشت.

هوش مصنوعی: به دیگران بگو که درباره‌ی خلق و خوی خودت نظر بدهند، چون من همه‌ی حواسم به تماشای توست.

هوش مصنوعی: من نمی‌توانم بگویم که دل و جانم را چطور بشناسم یا در چه حالتی از عشق تو دیوانه شوم.

هوش مصنوعی: اگر حتی به خاک بیفتم و در فقر و تنگدستی زندگی کنم، برای تو و عشق تو، مانند گیاهان بی‌ارزش در بیابان، خود را فدای تو می‌کنم.

هوش مصنوعی: کجا می‌توانم بر بالای بادها به پرواز درآیم، جز اینکه به خاک پای تو تبدیل شوم؟

هوش مصنوعی: کجا باید از جایی برخیزم تا باد به سمت من بیفتد، مگر اینکه به خاک پای تو تبدیل شوم.

هوش مصنوعی: بهتر است که من به خاطر زشتی و بدنامی فکر نکنم و رسوایی تو را بپذیرم.

هوش مصنوعی: از رحمت بی‌پایانت، لطفاً به من نگاه کن تا جانم فدای زیبایی چشمانت شود.

هوش مصنوعی: اگر یک لحظه از تصمیم تو منحرف شوم، حتی یک خط کوچک از عشق تو را هم نمی‌توانم پاک کنم.